Tomaso Albinoni (1671-1751), de oudste zoon van een rijke koopman, werd geboren in Venetië. Op vroege leeftijd bekwaamde hij zich in het zingen en vooral het vioolspelen, waarna hij al snel begon met componeren. Hij bleef zijn hele leven in Venetië wonen en werken, en hij heeft in elk geval de steden Florence en München bezocht.

In zijn jeugd componeerde Albinoni kerkelijke muziek, maar met weinig succes. In 1694 trok zijn werk de aandacht toen zijn eerste opera, Zenobia, regina de Palmireni, in Venetië werd uitgevoerd. In dat jaar verscheen ook zijn eerste instrumentale muziek. Vervolgens legde hij zich vooral toe op vocale composities (zoals opera’s en cantates) en instrumentale composities (zoals sonates en concerto’s).

Het Adagio van Albinoni is gebaseerd op een manuscript dat vlak na de Tweede Wereldoorlog in de staatsbibliotheek van Dresden werd ontdekt door Remo Giazotto, een Milanese musicoloog die in die tijd werkte aan Albinoni’s biografie. Alleen de baslijn en zes maten melodie waren nog aanwezig – waarschijnlijk behoorden ze tot het langzame deel van een triosonate. Rond 1945 reconstrueerde Giazotti het tegenwoordig beroemde Adagio, dat Albinoni bij een breder publiek bekend heeft gemaakt. Ironisch genoeg zou Albinoni zelf het stuk waarschijnlijk nauwelijks herkennen.